Zoë Joncheere

In mijn werk verbind ik creativiteit met kennis, en mensen met elkaar. Wat kan ik nog meer willen?
Dat te doen op de meest heldere, aansprekende en inspirerende manier, in elk huidig moment.

 

Al in 2011 verscheen mijn eerste boek, met als thema non-dualiteit. Het werd gretig gelezen door veel lezers en ik was verbaasd door de vele positieve reacties. Voor veel mensen was het een boekje dat hun leven veranderde. Zelf had ik enorm genoten van het schrijven – ik beleefde als het ware een bewustzijnsverschuiving: alles was ineens zo helder en ik schreef als ‘vanzelf’. Achteraf bleef ik toch het gevoel hebben dat er iets nog niet helemaal klopte. Iets werd over het hoofd gezien, niet alleen door mij maar door iedereen die het principe van non-dualiteit verkondigt. Iets werd ontkend. Mijn confrontaties met chronische vermoeidheid en hoogsensitief zijn illustreerden dat het leven voor mij toch niet zo ‘vanzelf’ ging als ik wel had gewild. In een soort midlife-catharsis werd mij iets heel duidelijk: ik mis verbinding. Waarmee mis ik verbinding? Met een ontkende en onderdrukte kant van mezelf. Met mijn schaduw.

Schaduw is per definitie onbewust en dus niet zomaar aan te wijzen. Niemand kan dus zeggen dat ie geen schaduw heeft. Het gaat om woede, verdriet, ongeduld, gevoelens van minderwaardigheid, jaloezie … In de loop van onze kindertijd hebben we ondervonden dat die gevoelens niet welkom waren en dat we meer gewaardeerd werden als we lief, vrolijk en ‘makkelijk’ waren. Onze duistere kant hebben we dan maar weggestopt, vaak ook voor onszelf.

Schaduw laat zich zien in ons gevoel dat er iets niet klopt, in een gevoel van leegte en onbestemdheid, en ook in confrontaties met andere mensen. Zij spiegelen als het ware onze schaduw. We kunnen onze schaduw erkennen en integreren om een completer mens te worden: een geïntegreerde persoon (Jung). Door schaduwwerk te doen verbinden we ons met onze schaduw, dus met een onderdrukt deel van onszelf, maar ook met onze vitaliteit en inspiratie. Die hebben we namelijk mee onderdrukt. In mijn cursussen doen we dat aan de hand van introspectie in Circles of Trust: we beginnen met een stukje tekst en onderzoeken wat in ons in beweging wordt gebracht. Daarnaast gaan we ook schilderen vanuit ons onbewuste. In mijn ervaring is het een heel krachtige manier om ons te verbinden met onze ondergesneeuwde oorspronkelijkheid. Door mijn eigen ‘schaduwcursus’ te volgen, vind ik nieuwe energie en inspiratie, en het gevoel een completer mens te zijn.


Verschenen bij uitgeverij Samsara (Amsterdam): Leven als God. Een wat pompeuze titel vind ik zelf, achteraf, maar als je het leest, weet je waarom dit de enige titel kon zijn (uiteraard heeft het niets met religie te maken – het heeft juist niets met religie te maken). Het werd ook vertaald naar het Engels. Die versie is te verkrijgen op Amazon.

 

Dit boek heb ik al aan diverse mensen aanbevolen omdat het op een humoristische wijze een serieus onderwerp aanpakt. Het kan je helpen om bewuster en blijer te leven door oude denkpatronen en opvattingen los te laten. Een echte aanrader.

 

Dit boek vind ik persoonlijk een juweeltje. Duidelijk geschreven, rechttoe rechtaan, een eyeopener die binnen komt en echt wel bewustzijnsverandering teweeg brengt. Ik vind het ronduit schitterend. Punt.

Recensies op bol.com

 

Ze schrijft alsof ze een geanimeerd gesprek voert met de lezer, lichtvoetig en toch diepgravend … ik heb dit boek gelezen en dat is heel wat aangezien ik altijd een beetje kregel wordt van spiri-boeken. Dit boek is gelukkig anders.

De Gelderlander